27 Ağustos 2012 Pazartesi

BUGÜN KAVGA ETTİM KENDİMLE


BUGÜN KAVGA ETTİM KENDİMLE


Evet bugün kavga ettim kendimle, bakma bana öyle haklıydım kendimce
Çok sinirlenip gecenin en karasında kimsenin olmadığı bir sokakta, gece lambasının altında, başkalarından bahseden fakat bana beni anlatıyormuş havası veren bir kitap okumak istedim.
Yalnızlıktan kaçıyor olsaydım bir kitap almazdım yanıma, karakterlerin her birini dostum olarak adlandırmazdım.
Dedim ya bugün kavga ettim kendimle en çok adaletsizlikten bahsettim haklıydım üstelik
Bana hak veriyormuş imasıyla bakma! Hiç inandırıcı değilsin ama anlamıyorsun bu sefer diyorum bak bu sefer ben haklıydım kendimle ettiğim kavgada!
Sarmaşık bir duygunun peşinden gitmemeyi yeğlediğimde bile tartıştım kendimle
Bana inandırıcıymış gibi gelen tüm cümleler terk etti, her bir saniye adım adım ve  yine BEN kaldım KENDİM’le
Sonra yine kavga ettik bir ’’ Yalnızlık’’ üzerine  
Sonra dedim ki kendi kendime:’’ Gitmelere koşarak bu denli gelmekte niye?’’
Sustuk ikimizde, baktık birbirimize uzunca bir süre; ama bu sefer kavga etmedik.
Söylenecek o kadar kelime olmasına rağmen bir cümle kurmayı beceremedik.
Dedim ya BUGÜN KAVGA ETTİM KENDİMLE  o zaman söyleyemedim! ama gerçekte BİZ HAKLIYDIK bu sefer… 


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder