Kendimden Geriye
Sonsuz hayallerin ardı arkası kesilmeyen bir sınıfta,sıranın
en önünde oturmuş;hayat denilen eli maşalı öğretmenin bana sorduğu soruların
cevabını bulmaya çalışıyorum.Herkesin kopya çekerek verdiği cevaplara ben
kendimden bir şeyler yazıyorum.İhtiyacım yok;fakat başkalarının yaşadığı hayatların
benim üzerimde güzel durmasını istemiyorum.Çünkü biliyorum;başkalarının
hayatını kendi üzerime giydiğimde yakışmaz bana.Bir umut dileyip belki
üzülmenin zirvesine çıkacağım ama bu en azından bana ait olan bir üzüntü
olacak.Bunca dert tasa sadece bana ait olan bir üzüntüye ulaşmak için dahi
olsa,ben bir başkası değil hep kendim olacağım.Selamlar üzüntülerin en asili;herkes
yalancı mutluluklara kucak açarken ben sana geldim tüm emeğim ve bedenimle…hadi
gel…

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder