1 Nisan 2012 Pazar

Yolculuk Var

O gün radyoda Cem Karaca'nın Ömrüm şarkısı çalıyordu.Çocuk,evden çıkmadan önce,çantasına alması gereken her şeyi almaya çalışır.Çantasına alabildiğince sevgi,aşk,umut,mutluluk alır ve bunların değerini iyi anlatsın diye de çantanın boş kalan yerine biraz kıskançlık koyar .
Yolculuk vakti gelmiştir artık.Civar köyleri geçince,bu yerler tanıdık değildir artık acıkmıştır,  bahçeli bir evin önünden geçerken,bahçedeki yaşlı amca:‘'Nereye gidiyorsun yolcu der,çocuk cevap verir: ''Hayatın amacını bulmaya...’'der. Yaşlı amca onu evine davet eder ve saatlerce sohbet ederler. Yemekten sonra çocuğa nasihatlar vermiştir; fakat çocuk,yaşlı amcanın onu yolcu ederken söylediği:’'Unutma bir avuç şekerin içindeki bir tane tuzdur seni rahatsız eden...'’sözünden birşey anlamamış ama yolculuğuna kaldığı yerden devam eder.
Sonra bir köye varır, insanların önceden birbirine sevgiyle baktığı, iyiliğin ve hoşgörünün hakim olduğu bir köymüş burası.Sonra bastonuyla oturan dedenin yanında alır soluğu bizim çocuk, dede hemen köyde olanları anlatmaya başlar,çünkü olanlar dedenin içinde dert oluşmuştur.Bizim çocuk şaşırır ve neden böyle olduğunu merak eder dede anlatır hemen  olanları; 20 yıl önce gelen, bir şehirlinin yaptıklarıyla bu hale gelmiş köy,şehirli adetlerini benimsetmiş köylülere,onlarda ona şehirli olduğu için inanmış.Sonra olanlar olmuş.Çocuk çantasından '‘sevgi'’ bırakmış dede’ye.O kadar kötülük arasında unutmasın diye
.Bizim çocuk çok duramamış tabi orda yola devam etmiş.Aklında hala o yaşlı amcanın son sözü vardır.(’'Unutma bir avuç şekerin içindeki bir tane tuzdur seni rahatsız eden...'')
Uzun bir yolculuktan sonra, varır bir göl kenarına ama gölde iki adam ölü balıkları toplamakta, merak eder sorar sebebini onlarda: ’'Önceden insanların balık tuttuğu bu gölde artık balıklar intahar ediyor’' der, sebebini sorunca derin bir soluk alıp anlatır; 2 yıl önce farklı bir balık atmışlardır göle, bu balıklar devamlı üreyip göle has olan balıkların yiceklerini yemiş,buranın asıl balıkları da çareyi intaharda bulmuştur.Çocuk çantasında bulunan ‘'umut’'tan vermiştir ona, umudunu yitirmesin diye.
Sonra bizim çocuk yine yollara düşmüş yemyeşil bahçelerden geçtikten sonra, kurak topraklara rastgelmiş, bir çoban görünce hemen yanına gidip sormuş: '‘Ne oldu buralara böyle şu taraf yemyeşilken, burası neden kurak?’' diyince çoban anlatır olanları; buralar yemyeşil bahçeyken bir ağaç  hastalanmış dalları diğer ağaçlara değdiğinden, onlarada bulaştırmış hastalığını sonra bütün alandaki ağaçlar hastalanmış.Bizim çoçuk yine çantasına uzanıp çobana ''mutluluk'' vermiş.
Ama çantası hala ağırmış ve artık karar vermiş geri dönmeye ama aklında hala o yaşlı amcanın dedikleri varmış,(’'Unutma bir avuç şekerin içindeki bir tane tuzdur seni rahatsız eden...'')
Sonra geri dönerken karar vermiş; ne anlama geldiğinin bu sözlerin.Nihayet varmıştır yaşlı amcanın evine ve hemen  sorar:’ ne demektir bu söylediğin son sözler:’'Unutma bir avuç şekerin içindeki bir tane tuzdur seni rahatsız eden...''
Yaşlı amca derin bir nefes alarak başlar sözlerine:''O sözdeki tuz senin geçtiğin köydeki şehirlidir.
O sözdeki tuz senin gittiğin gölün içindeki diğerlerini düşünmeyen balıktır.
O sözdeki tuz ağaçların içindeki hastalıklı olan ağaçtır aslında o söz senin çantandaki onca güzel şeye rağmen çantanda bulunan kıskançlıktır.''der
bizim çocuk şaşırmış bir halde, düşünür... Sonra karar verir haklıdır yaşlı amca dede’ye verdiği ''sevgiye'',göl kenarındaki adama verdiği ''umut’'a ve çobana verdiği ''mutluluğa'' rağmen çantası aynı ağırlıktadır.
Yaşlı adamdan helallik alır eve dönmek için yola koyulur. Issız biyerde topraği kazar ve çıkarır çantasındaki kıskançlığı gömebildiği kadar derine gömer kimse çıkartamsın diye.Sonra köyüne geri döner, anlamıştır artık hayatın amacını '‘Bir avuç şekerin içindeki o tuzu bulup atmak olduğunu''…  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder